ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
27 | 28 | 29 | 30 |
آغوزدار. گردنۀ امامزادۀ علی اکبر اوسا-دارابکلا. سال 1395. عکاس: جناب یک دوست
به نام خدا. فرهنگ لغت دارابکلا. کم کم آغوز رُشی در دارابکلا و اوسا و مُرسم آغاز می شود. آغوز یعنی گردو. رُشی یعنی کوفتن چوب بلند بر سرشاخه های درخت گردو و ریختن آن بر کف زمین. پس آغوز رُشی یعنی کَندن و چیدن گردو از روی درخت به کمک رُوشا (چوب بلند).
نکتۀ مهم در این آغوز رُشی این است که آغوز رُوش دوتا سهم دارد و آغوزصاحاب (=مالک زمین و درخت) یک سهم. همین سنت دو به یکی، باعث می شد آغوزرُش ها با شوق زیاد به آغوز رُشی بروند. اگر مثلاً درختی 2100 کال گردو داشته باشد، آغوزرُش 1400 کال می گیرد و آغوزصاحاب 700تا. و جالب است این. چرا این جوره؟ چون آغوز رُشی آنچنان سخت و سهمناک است که هر آن ممکن است جان آغوز رُشی در خطر بیفتد. همینه که سهمش بیشتره. سُنّتی زیبا و عادلانه در میان روستایی ها. تا بعد.